Category – Cursist in de kijker

Absolute beginners: Mirela en Laura leren voor het eerst Nederlands

Afbeelding1

Mirela en Laura zitten sinds september bij Anke in de klas. Ze leren elke zaterdagvoormiddag Nederlands aan het Brussels Education Center. Tijdens het interview spraken ze Nederlands en soms een beetje Engels.

Kunnen jullie iets vertellen over jezelf? Hoe zijn jullie naar België gekomen? 

Mirela: Ik ben 35 jaar en kom uit Roemenië. Ik ben al 7 jaar in België. Mijn man kon hier werken en ik ben met hem naar Brussel gekomen. Nu werk ik hier ook, als “project support officer” voor Europese projecten. Ik studeer ook management aan de VUB. Ik heb twee kinderen, een dochter van acht jaar en een zoon van vijf jaar.

Laura: Ik ben al in België sinds 1988. Ik ben ook door de job van mijn man naar hier gekomen. Ik kom uit Italië maar via mijn man heb ik nu de Franse nationaliteit. Ik werk al zeven jaar in een farmaceutisch bedrijf in Gent. Ik ben moeder van drie grote kinderen van 22, 25 en 28 jaar.

Waarom leren jullie Nederlands? 

Mirela: Ik hou van talen leren. Ik woon hier en wil de twee talen van België kennen. Zo kan ik ook mijn kinderen helpen die op school Nederlands leren. Zij gaan nu naar een Franstalige school, maar misschien gaan ze later wel in het Nederlands studeren en dan wil ik de taal begrijpen.

Laura: Ik wil met mijn collega’s in Gent Nederlands spreken tijdens de lunchpauze!

Waarom hebben jullie deze school gekozen? 

Mirela: Het CVO ligt dicht bij mijn huis en op de campus van de VUB, waar ik studeer.

Laura: Ik heb al Duits geleerd in dit CVO en was tevreden over de cursus. Ik hou van de methode om hier talen te leren, die heel interactief is.

Hoe was jullie eerst kennismaking met het Nederlands? 

Laura: Ik hoor vooral Nederlands op mijn werk in Gent. Mijn collega’s hebben wel een accent! In Brussel hoor ik niet veel Nederlands.

Mirela: Dat klopt: je hoort hier weinig Nederlands. Ik heb kennisgemaakt met de taal via de Belgische televisie.

Hoe verlopen de eerste lessen? Vinden jullie het moeilijk om Nederlands te leren? 

Mirela: Het gaat wel goed. Toen ik startte met de cursus, kon ik al een beetje Nederlands lezen, maar nog niet praten. Tot nu toe heb ik geen grote problemen in de les.

Laura: Ik vind het niet gemakkelijk om Nederlands te leren omdat ik veel verwar met het Duits. Soms is het ook goed om al Duits te kennen, bijvoorbeeld bij het aanleren van de inversie in de Nederlandse zinnen. Die heb je ook in het Duits.

Spreken jullie veel andere talen? Denk je dat je talent hebt voor talen? 

Mirela: Ik spreek Roemeens, Engels, Frans, Spaans en Japans. Engels en Frans heb ik in Roemenië op school geleerd, Spaans aan de universiteit. Japans heb ik in Japan geleerd, waar ik een tijdje heb gewoond met mijn man, toen die daar werkte. Ik hou van Japans! Ik vind het leuk om nieuwe talen te leren en denk dat ik wel een beetje talent heb.

Laura: Ik spreek ook al veel talen: Italiaans, Engels, Frans, Duits en Spaans. Frans heb ik via mijn man geleerd, die uit Frankrijk komt. Mijn kinderen zijn in Brussel naar de Europese school gegaan, in het Frans en in het Duits. Ik heb toen ook Duits gestudeerd. Spaans heb ik aan het CVO in Grimbergen geleerd, ik hou van die taal! Ik weet niet of ik echt talent heb voor talen, het is meer een interesse. Ik vind het belangrijk om andere talen te kennen en zo meer geïntegreerd te raken en andere culturen beter te begrijpen. Ik ben heel gemotiveerd en dat helpt ook om talen te leren.

Hoe is de sfeer in de klas? Hebben jullie een goed contact met de andere cursisten? 

Laura: Het is een jonge, gemotiveerde klas met mensen uit veel verschillende landen. Er zijn geen grote niveauverschillen. We spreken veel met de andere cursisten in de klas doordat de lessen zo interactief zijn. Dat is goed.

Mirela: Ja, het zijn gemotiveerde mensen. Er is ook een grote culturele diversiteit, dat is interessant.

Tot slot: hebben jullie een advies voor mensen die Nederlands leren? 

Laura: Nederlands spreken met Nederlandstalige mensen! De Nederlandstaligen moeten ook meewerken. Mijn collega’s switchen gemakkelijk naar het Engels als ze met mij praten, maar zo kan ik niet oefenen. Mijn vraag: spreek Nederlands met ons!

Mirela: Naar de radio luisteren en naar de tv kijken in het Nederlands helpt ook veel. Spijtig genoeg heb ik op dit moment niet veel tijd om nog extra dingen te doen om Nederlands te oefenen.

Bedankt voor dit interview en nog veel succes met de cursus!

Vakantie nog eens?

Daniel

Mijn vertrek begon in België, de zon scheen. Toen namen we de bus naar Amsterdam, op de bus ontmoette ik vriendelijke mensen.

Later kwamen we in de stad aan en hoewel we wisselvallig weer hadden, genoten we van verschillende activiteiten. Eerst was er een lange wandeling in een rustige boot die de stad omliep. De boot voer op de rivier Amstel, terwijl we naar een Nederlandse begeleider luisterden die een lief in Nederland had, dus kende ze de stad heel goed om ons rond te leiden.

Daarna ging ieder groepje naar het centrum omdat we niet dezelfde activiteiten hadden.

Nadat Ik in een verkeerd groepje bleef, namen we een kleine pauze om een leuke tijd te hebben, daarna stak ik veel straten over en bruggen met prachtige zichten. De straten waren zo vol met heel veel toeristen die van overal kwamen, we konden niet alleen Nederlands horen omdat Nederland 180 soorten talen heeft.

In het Museum van de fotografie vond ik een nieuw groepje dan luisterden we naar de afkomst van een paar schilderijen en de verhalen van anderen, terwijl we naar de schilderijen keken.

Nadat we aardige souvenirs kregen, bezochten we het centrum dat gevaarlijk is omdat we voor de fietsen en trams moesten oppassen. Hoewel het moeilijk was om te wandelen, leerden we interessante dingen over Amsterdam. De foto van deze tekst kon niet beter, het heeft twee dingen die je als je naar daar gaat, overal ziet. Bloemen met mooie kleuren in alle soorten van winkels, maar deze afbeeldinn had er ook de belangrijkste deel van de winkel, de kaas natuurlijk omdat je kan niet leven zonder kaas. Er waren veel verschillende kazen met andere kleuren maar ook smaken die interessant waren om te proberen.

Wandelen is de beste manier om de stad te bezoeken. Op deze manier vond ik verschillende bouwkunst die liggen bleef en een rustige stad werd. Ik kan de bouwkunst niet beschrijven en ik vind dat een foto dat ook niet kan.

Het was een hele tof en kort bezoek aan die stad, jammer genoeg! maar ik ben het zeker dat ik er in het toekomst nog eens zal zijn.

Daniel Cursist Nederlands 2.2

Proficiat aan Gaëlle Mikoljczak

Zondvloed10-1-768x550

Een dikke proficiat aan Gaelle Mikoljczak, cursiste Nederlands van Els Moons, die met haar kort misdaadverhaal ‘Kleine advertenties’ als enige anderstalige de hoofdprijs van de schrijfwedstrijd Pleeg ’n moord in 25 woord’n van de Vereniging van Vlaamse Misdaad Auteurs wegkaapte.

De uitdaging was om met niet meer dan 25 woorden een misdaadverhaal te schrijven. Gaëlle ging de uitdaging aan en schreef deze hoogst originele tekst:


Kleine advertenties

Maart : Gezocht : Blonde vrouw voor experiment

April : Gezocht : Roodharige vrouw voor experiment

Mei : Gezocht : Brunette voor experiment

Juni : Te koop : Slagersmes, slechts drie keer gebruikt

Gaëlle Mikoljczak


Kleine advertenties …

Proficiat Gaëlle Mikolajczak uit de klas N 31MF1 van Els Moons.

Haar inzending ‘Kleine advertenties’ werd door de jury bekroond met één van de vijf hoofdprijzen van de wedstrijd ‘pleeg ’n moord in 25 woord’n’. Hieronder alvast de winnende tekst:

Kleine advertenties

Maart : Gezocht : Blonde vrouw voor experiment

April : Gezocht : Roodharige vrouw voor experiment

Mei : Gezocht : Brunette voor experiment

Juni : Te koop : Slagersmes, slechts drie keer gebruikt

Hier ontdek je de favoriete recepten van je medecursisten.

Een authentieke paella zónder zeevruchten!

Een recept van Carlos Escrivá Gil, cursist Nederlands 1.2 bij Anke Van den Bremt

 

Mmm, zo’n dampende schotel paella boordevol lekkers uit de zee: mosselen, inktvisringetjes, scampi’s en gamba’s… Maar klopt dit wel?

Carlos

Volgens Carlos gaat het hier om de versie die voor toeristen in Spanje wordt klaargemaakt. De authentieke paella bevat helemaal geen zeevruchten, en ook de smakelijke stukjes chorizo horen er niet in. Carlos kan het weten, want hij komt uit Valencia. Hij bezorgde me dit recept voor een traditionele paella Valenciana:

Ingrediënten voor 4 personen:

800g kip of konijn

4 tomaten of een blikje tomatenpuree

2 rode pepers

3 artisjokkenharten

2 teentjes knoflook

500g prinsessenbonen

500g rijst (risottorijst of rijst met kleine korrel)

2g saffraan

2 soeplepels paprikapoeder of paella-mix

1 liter water

1 blokje groentebouillon (bv.Knorr)

Gebruik een paella-pan of grote pan.

Snijd het vlees in blokjes bak het met de knoflook in olijfolie goudbruin (ongeveer 2 minuten).

Snijd de groenten (behalve de tomaten) in kleine stukjes en voeg ze toe aan het vlees. Bak gedurende 2 minuten.

Voeg de rijst toe aan de mix en bak gedurende 1 minuut.

Meng het water met de saffraan, het paprikapoeder en een blokje groentebouillon.

Voeg de tomaten of tomatenpuree toe en vervolgens het water.

Spreid de ingrediënten voor een regelmatige paella.

Gebruik een hoog vuur tot het kookpunt en laat dan nog 20 minuten sudderen op een middelmatig vuur. Niet roeren tijdens het koken!

Proef de rijst wanneer al het water is opgenomen: als de rijst niet gaar is, voeg meer water toe. Wanneer de rijst bijna gaar is, zet een deksel op de pan en dan gedurende 5 minuten een doek.

Smakelijk!

Doe dan mee aan de taalTANDEM !

Tandem

Je bent cursist bij CVO BEC en hebt zin om met iemand de taal in te oefenen? Doe dan mee aan de taalTANDEM !

Wij zoeken je een geschikte gesprekspartner. Je spreekt tijdens jullie ontmoeting een half uur in je studietaal. Vervolgens draaien jullie de rollen om: je spreekt nu in jouw moedertaal met je gesprekspartner om hem/haar te laten oefenen. Zo leren jullie beiden iets bij.

Wat moet je doen? Ga naar www.cvo-bec.be/tandem met de volgende info:

* Naam en voornaam

* Moedertaal en studietaal

* Klascode en de naam van je leerkracht

* Beschikbaarheid (voor/namiddag/avond)

* Emailadres

Wij zoeken een cursist met een gelijkaardig profiel en regelen een eerste samenkomst. Op dat moment kunnen jullie gegevens uitwisselen en verdere afspraken maken. Wij zorgen ook voor een lijst met mogelijke gespreksonderwerpen. Heb je nog vragen of suggesties, voor of na het vormen van je Tandem, contacteer ons via tandem@cvo-bec.be

Meer en minder, een interview met Claudia Defawe.

Claudia

Meer en minder

Nachtwerk! Dat ik er nooit aan gedacht had! Ik had altijd gedurende de dag gewerkt. Voor mij was nachtwerk alleen voor mensen die in ziekenhuizen of in brandweerkazernes werkten.

Ik was mijn job beu en was op zoek naar een andere. Ik heb een interview gehad met een ambassade voor een job om telefoniste te worden. Ik vond de job zeer leuk, maar het was vooral om

’s nachts te werken. De dagploeg was volledig vol. Ze wilden iemand voor de nachten, omdat de ambassade 24 uur op 24 bereikbaar moet zijn.

Ik dacht “waarom niet?” en nu werk ik sedert 2009 voor een ambassade en ben ik zeer blij.

Zeker, er zijn enkele nadelen. In iedere job zijn er, maar volgens mij zijn er vooral veel voordelen.

Ten eerste kan je rustig werken, omdat minder mensen ’s nachts bellen. Je heb tijd om administratief werk uit te voeren.

Ten tweede verdien je meer.

Ten derde ben je je eigen baas.

Ten slotte heb je ook tijd voor jezelf. Je kan persoonlijke dingen doen (lezen, naar tv kijken, …) omdat er niet altijd werk is. Je bent er alleen voor dringende situaties.

En je geniet ervan om je team te helpen door iets af te werken als de anderen overdag geen tijd hadden.

Voor mijn zijn er veel voordelen, bijvoorbeeld ook dat je de files vermijdt op weg naar je werk. En weinig nadelen.

Ik vind dat er maar 2 nadelen zijn: je kan je familie en vrienden niet veel zien en met de jaren  is het moeilijker voor  je lichaam om te recuperen. Het vraagt meer tijd, je hebt meer slaap nodig. En je bent meer moe.

Kortom: er zijn meer voordelen dan nadelen. Meer geld om minder hard te werken: dat is ideaal!

 Claudia Defawe, N22 (klas Ann De Schryver)

Hallo, ik ben Lesly Lagrandcourt

Lesly

Ik ben een studente aan het CVO BEC en ik volg de module 2.3. Ik volg les in het centrum, niet ver van metrostation Anneessens, dus het is makkelijk bereikbaar.

Deze school is heel leuk; ik voel dat mensen daar goed onderwijs in het Nederlands kunnen krijgen. Als student mag je de dagen kiezen waarop je les wil volgen, dus er is wat flexibiliteit. De prijs is ook heel schappelijk. Als je in Brussel woont, moet je alleen maar je handboek betalen dus je zal niet meer dan 35 euro betalen.

Ik volg een versnelde cursus. We hebben twee keer per week les, op dinsdag-en donderdagavond. We zijn met ongeveer vijftien in de klas en we hebben een vriendelijke lerares. Tijdens de les spreken we veel en we mogen alleen maar Nederlands spreken. Het is soms moeilijk om woorden uit te leggen in het Nederlands maar het is een goeie oefening. Er is een gezellige sfeer in de klas. Tijdens de pauze gaan we allemaal samen naar de cafetaria koffie drinken en iets eten.

Ik ben heel tevreden over deze cursus en ik kan al een verschil voelen in mijn Nederlands na een maand les.

(Lesly Lagrandcourt – studente 2.3 versneld in de klas van Leen De Beuckelaere)

Mijn blog, mijn vrijetijdsruimte

Lavinia

Lara heeft een blog waarop ze haar foto’s uitgeeft. Ze zegt dat het haar vrijheidsruimte is. Ze houdt van foto’s. Ik hou van talen. Ik zocht een vrijheidsruimte voor mij en ik heb het Nederlands gevonden.

Ik maak korte zinnen. Ik studeer Nederlands bij het CVO.

Als je naar België komt, hoef je niet te luisteren naar mensen die zeggen: “Nederlands studeren? Wat een bizar idee! Het is een barbaarse taal!” Zij spreken geen Nederlands en waarschijnlijk zullen ze nooit een andere taal dan de hunne spreken. Ze leven in hun kleine wereld, waarin ze zich comfortabel voelen. Lang geleden, gebruikten de oude Grieken “barbaros” – wat “stamelaar” betekende – voor buitenlanders, sprekers van vreemde talen. Grieken minachtten wat ze niet begrepen.

Let op voor het verschil tussen inversie- en “katapult”- zinnen. De zinsbouw kan moeilijk lijken, daardoor is het de moeite waard om zo vaak mogelijk Nederlands te horen. Kijk TV en luister naar de radio in het Nederlands. Eerst zal je bijna niets begrijpen, maar dat is niet erg. Het belangrijkste is dat je de innerlijke muziek van de taal hoort, zoals een lied.

Nederlands is een taal. De taal is een vrouw. Ze heeft scheidbare woorden en papavers in haar haar. Haar lichaam vervoegt zich, want zij is het werkwoord zelf, verbum bij uitstek. De actie en de ontroering stromen door haar aderen en de metafoor blinkt in haar ogen. Ze draagt gracieus haar veldbloemkleedje over het vlakke land. Het land is de vader in het Nederlands. De moeder is de zee. Wanneer het regent, drijven de klompen als kleine bijna-gezonken boten en de druppels worden medeklinkers, dan klinkers, dan meeuwen. Dit is de natuurlijke waterkringloop.

De onregelmatige participia moet je van buiten kennen en de werkwoorden, of met “hebben” of met “zijn”, vervoegen. Herhaal, heb geduld en volhard erin.

‘s Nachts trekt de maan de ingeslapen zee aan. ‘s Nachts worden de wilde dieren wakker, die tijdens de rui hun vacht en enkele prefixen verliezen. Ze grommen, hun slagtanden schijnen in het donker en de voorbijgaande betekenis verandert. Men kan de golven niet zien die om middernacht paarden worden met manen van zeeschuim en zilveren harnas. Maar men hoort toch de hoefijzers die steeds zwakker klinken, totdat ze in de verte verdwijnen. Als de dag aanbreekt, stommelen de klompen weer, steeds dichterbij, tot het zand het doffe geluid van de stemloze medeklinkers voorgoed uitwist.

Als je niet geïnteresseerd bent in de fonetiek – of klankleer – dan is “soft ketchup” onmisbaar voor jou. Het is een eenvoudige mnemotechnische methode waarmee je altijd de “sleutel” voor het einde van een regelmatig participium meeneemt.

Spijtig genoeg is dat alles wat ik je op dit moment kan aanraden. Je moet nu alleen jouw weg vrijmaken door het regenwoud van de spraakkunst en misschien zal je ooit iemand anders zijn. Want met elke nieuwe taal krijgt men een nieuwe identiteit.

Veel succes!

(Lavinia Prodan – studente 2.3 versneld in de klas van Leen De Beuckelaere)

In memoriam Lieven Van Keer

Op 20/11/14 overleed Lieven Van Keer, een trouwe en levenslustige cursist en vriend, aan de gevolgen van een zwaar fietsongeval.
Tijdens de afscheidsceremonie las een goede vriendin mede uit naam van zijn leerkrachten Duits en zijn medecursisten aan het CVO-BEC onderstaande tekst voor:

Lieven3

Beste familieleden van Lieven, beste vrienden, collega’s, medecursisten, leerkrachten, buren en kennissen van Lieven en vooral: beste zussen en ouders van Lieven,

Deze tekst mag ik voorlezen uit naam van de school waar Lieven vele jaren, ook dit schooljaar, Duits volgde. En tegelijk spreek ik als goede vriendin van Lieven. Ik hoop dat iedereen die hem kende of met hem bevriend was, veel zal herkennen en dezelfde dingen waardeert in hem. Ik zeg bewust “waardeert”, niet “waardeerde”. Lieven is lichamelijk niet meer bij ons, maar de herinnering aan hem kunnen we met z’n allen wél levend houden.

Lieven had van zijn ouders geen betere naam kunnen krijgen. Lieven. Hij was een intens lieve man. Zacht, innemend, zo zorgzaam voor anderen. Hij praatte met zoveel liefde en respect over jullie, over zijn patiënten bij Familiehulp. Over de mensen in de leefgemeenschappen waar hij periodes van zijn leven doorbracht (bv. in Haïti, in Boechout).

Een cursiste van zijn Duitse klas zei: “Hij heeft veel mensen met zijn warme hart geraakt, en veel mensen zullen hem heel erg missen”.

Dat lieve, dat zorgzame maakte ook dat hij heel goed kon luisteren. Met Lieven praten was zo fijn. Hij luisterde, had zoveel empathie, haakte in op wat je vertelde, maar gaf ook zijn eigen inbreng, vertelde over zichzelf. Uitwisselen van gebeurtenissen, gedachten, soms ook van twijfels. Uitwisselen van leestips en taalgrapjes.

Ivm taal wil ik vanuit het CVO “Brussels Education Center” (waar hij Duits volgde) en het CVO “Centrum Levende Talen” in Leuven, waar hij Arabisch volgde (vorig schooljaar het hoogste niveau) laten weten dat hij een bijzonder trouwe en gemotiveerde student was die zich in elke klas sterk engageerde. Een kerstfeestje in een klas en Lieven bracht van alles mee, liefst zelf klaargemaakt. Een reünie van een Arabische klas en Lieven kookte voor de groep, onlangs nog. Een vrolijke en levenslustige cursist, een cursist met een alerte en intelligente geest die zowel door zijn leerkrachten als door zijn medecursisten sterk gewaardeerd werd.

Het is op een Berlijn-reis met de school dat ik Lieven voor het eerst ontmoette. Het is in Berlijn dat hij begin december getuige zou zijn voor het huwelijk van een vriend… In Berlijn ontdekte hij de heerlijkste veganistische restaurantjes en producten. Berlijn zal voor veel mensen steeds herinneringen aan Lieven bevatten.

Heerlijk koken, nog een manier waarmee Lieven andere mensen verwende! Vorig jaar gingen we na zo’n lekker etentje met een groep naar een concert. Lieven kwam vaak met toffe ideeën voor optredens en ging ook graag in op suggesties om ergens naartoe te gaan. Musea, tentoonstellingen, … Die keer vorig jaar viel het mij op wat voor een gevarieerde groep Lieven daar samengebracht had: verschillende nationaliteiten, uiteenlopende leeftijden, singles en koppels. En dankzij zijn mooie uitstraling en integriteit was het alsof die mensen elkaar allemaal al goed kenden. Ja, “integriteit, integer” zijn eveneens woorden die ik veel mensen heb horen noemen de voorbije week. Dat maakte ook dat hij rechtuit voor zijn mening opkwam. Maar nooit, vond ik, op een manier die anderen kwetste.

Met schroom haal ik nog iets aan waarmee ik Lieven associeer. Met schroom, omdat het hem ook fataal is geworden.    Ik zie Lieven en ik zie een plooifiets voor me.

Lieven fietste zo graag… De zachte zonnige dagen die we de voorbije maanden onverwacht nog kregen, hebben hem vaak gelukkig gestemd op zijn fiets (dat mailde hij me enkele keren, daar mogen we dus heel zeker van zijn). Laten we ook daaraan denken en niet alleen aan het tragische tram-fietsongeval dat hem van ons wegnam.

Lieven was intens lief, intens integer. Hij leefde ook intens en onderhield zoveel contacten, deed zoveel. Hij leefde bewust, wilde steeds groeien in zijn leven. Er was zoveel dat hij nog wilde leren, nog wilde doen.

Ik citeer graag enkele regels van een lied van Bart Peeters. Het is getiteld “Wat nog komen zou”:

Ik denk niet aan wat nog komen zou. Hoe mooi het had kunnen zijn.

Ik onthoud liever al ben ik in de rouw Wat prachtig was en fijn.

Voor duizelingwekkend groot verdriet Bestaat geen medicijn.

Magische woorden zijn er niet. Het lot valt ons diep en zwaar.

Niets verzacht ons groot verdriet. Dus steunen we mekaar.

Hoewel Lieven zelf zo goed was in het tonen van zijn waardering voor anderen, leek hij door dat intense nadenken, dat intense in zijn leven, soms -ten onrechte- onzeker over de waardering van anderen voor hem.

Daarom, Lieven, eindig ik met je rechtstreeks aan te spreken en ik hoop dat je het hoort of voelt, in een andere wereld waar jouw ziel nu is: “Du bleibst in unserem Herzen. La tachrudj min qalbna. Je blijft in ons hart. Jou hebben leren kennen, is een geschenk geweest”.

E-zine CVO BEC © 2017 Frontier Theme